|
|
 Wielka
Śnieżna. Jest to najgłębsza i zarazem najdłuższa jaskinia Polski i Tatr
(także słowackich). Wybitnie pionowy charakter, rozmiary studni (Setka, Wielka
Studnia) i praktycznie niespotykana w Tatrach obecność aktywnych ciągów
wodnych w sporej części korytarzy stawia tę jaskinię na szczególnym miejscu.
Tutaj rodziło się prawdziwe taternictwo jaskiniowe i tutaj do dziś przechodzą
swój pierwszy wielki chrzest nowe pokolenia polskich grotołazów. Jaskinia
Wielka Śnieżna jako jedna z niewielu w Tatrach stanowi pole intensywnych
poszukiwań odkrywczych.System Jaskini Wielkiej Śnieżnej ze względów
historycznych dzieli się na cztery części: Jaskinie Wielka Śnieżną, Nad
Kotlinami, Jasny Aven i Wielką Litworową. Korytarze Systemu tworzą
charakterystyczny obraz, większość z nich opada wraz z głębokością z północy
na południe pod katem około 70 stopni. Prawie wszystkie da się zmieścić na
jednej płaszczyźnie. Niemal idealnie poziomy korytarz Wodociągu leżący na -490
względem najwyższego otworu łączy większość ciągów pionowych i ma przebieg W-E.
Warto przy tym zaznaczyć, że morfologicznie niezależny ciąg jaskini Nad
Kotlinami jako jedyny nie odprowadza wody do Wodociągu i łączy się z
Wodociągiem tylko niewielkim, rzec by można przypadkowym, przebiciem. Wody
samego systemu Śnieżnej spływają w dół, do systemu syfonów, które definitywnie
zamykają jaskinie. Zupełnie odmienny charakter maja korytarze Galerii
Krokodyla. Są one niemal prostopadłe do płaszczyzny reszty jaskini.
 Jaskinia
Mroźna. Znajduje się we wschodnich zboczach otaczających Dolinę
Kościeliską, w masywie Organów. Przebiega generalnie pomiędzy Doliną
Kościeliską a uchodzącym do niej Żlebem pod Wysranki. Północny otwór
(wejściowy, sztucznie przekopany) położony jest na wysokości ok. 1100 m
n.p.m., południowy (obecnie wyjściowy) na wysokości ok. 1112 m n.p.m. Wysokość
obu otworów w stosunku do dna doliny przekracza 100 m. Jaskinia Mroźna
najbardziej ze wszystkich "turystycznych" jaskiń, przypomina prawdziwy obiekt
przygotowany do zwiedzania. Jest oświetlona, a ruch turystyczny pod opieką
przewodnika odbywa się jednokierunkowo, od wejścia w Żlebie pod Wysranki do
wyjścia nad Doliną Kościeliską. Zwiedzanie odbywa się w grupach (max do 40
osób) Czas przejścia całego prawie 500 metrowego (511 m) ciągu udostępnionych
korytarzy wynosi około 30-40 minut. Korytarze są stosunkowo wąskie, ale
wygodne, w niektórych miejscach należy się nieco pochylić przy niżej położonym
stropie. W stromych miejscach ścieżka i schody zabezpieczone są poręczami.
Szata naciekowa jest jak na tatrzańskie warunki jaskiń "turystycznych" całkiem
ciekawa. Można tu zobaczyć polewy z mleka wapiennego, niewielkie stalaktyty i
stalagmity (niestety w większości poobłamywane). W dalszych partiach można
zaobserwować deszcz jaskiniowy oraz małe jeziorko. Przy odrobinie szczęścia
można spotkać nietoperze, które dawniej miały tu miejsca zimowania. W okresie
zimowym jaskinia jest niedostępna dla wycieczek.
 Jaskinia
Smocza Jama.Położona w odnodze Doliny Kościeliskiej - w Wąwozie Kraków
jest chyba jedną z najczęściej odwiedzanych jaskiń. Posiada dwa otwory: dolny,
wejściowy położony na wysokości ok. 1100 m n.p.m. (15 metrów nad dnem wąwozu),
górny, wyjściowy usytuowany w kierunku NW znajduje się na wysokości ok. 1120 m
n.p.m. (ok. 50 m nad dnem Doliny Kościeliskiej). Długość całej jaskini wynosi
40 m, deniwelacja, (czyli różnica pomiędzy najniższym a najwyższym punktem)
+16.5 m. Sama jaskinia to właściwie stromo nachylony i lekko zakręcający (na
kształt litery S) tunel skalny przebijający się przez wapienne skały. Dla
zwykłego "odwiedzacza" Tatr przejście przez Smoczą Jamę związane jest z
prawdziwymi emocjami. Nie dosyć, że aby do niej dojść trzeba pokonać
wspinaczkę po drabinie i przy użyciu łańcuchów, to wewnątrz jaskini potrzebne
jest dodatkowe oświetlenie. Podejście jest strome i także należy korzystać z
asekuracyjnego łańcucha. I z reguły trzeba się mocno wybrudzić...
|
|
